Immortalis Seneca

Vt iam diximus in superiore adnotatione, multi sunt hodiernis diebus qui docent supervacuam et miseram esse vitam iis qui rerum praesentium obliti in futura tantum aut praeterita animum intendunt. Sunt qui credunt recentissimam et novissimam rem ab his "magistris animi" dictis inventam esse, quamquam ipsi adfirmant praecipue ex buddhica philosophia duxisse quae in libris suis tractantur. Nos autem volumus monstrare etiam Senecam scripsisse de sollicitudinibus eorum qui vitam in perpetua exspectatione degunt:

“Illorum breuissima ac sollicitissima aetas est qui praeteritorum obliuiscuntur, praesentia neglegunt, de futuro timent: cum ad extrema uenerunt, sero intellegunt miseri tam diu se dum nihil agunt occupatos fuisse. (...) si quando illos deseruerunt occupationes, in otio relicti aestuant nec quomodo id disponant ut extrahant sciunt. Itaque ad occupationem aliquam tendunt et quod interiacet omne tempus graue est, tam me hercules quam cum dies muneris gladiatorii edictus est, aut cum alicuius alterius uel spectaculi uel uoluptatis exspectatur constitutum, transilire medios dies uolunt.  Omnis illis speratae rei longa dilatio est; at illud tempus quod amant breue est et praeceps breuiusque multo, suo uitio; aliunde enim alio transfugiunt et consistere in una cupiditate non possunt. Non sunt illis longi dies, sed inuisi; at contra quam exiguae noctes uidentur, quas in complexu scortorum aut uino exigunt!”

(Seneca, De brevitate vitae XVI 1-4)

(Nogueras scripsit)

De praesenti tempore

Docent nonnulli auctores hodierni, quibus “magistri animi” appellari placet, quam supervacuis cogitationibus homines saepe languescant. In his Eckhart Tolle infinita exemplaria operum suorum vendit per orbem terrarum. Liber Vis praesentium (Power of Now) multos iam lectores angore quasi morbo excruciatos adiuvit, quod simplicibus verbis monstrat nonnumquam cogitationes esse causam doloris nostri: ad futuras res aut praeteritas animum intendimus, praesentia autem neglegimus; etiam iudiciis vanis turbatur mens, nisi flumen verborum inhibentes quieti aliquo modo animum damus.

Quamquam in adnotationibus nostris saepe de rebus futuris tractare solemus, etiam praesentia ad nos adtinent!

(Nogueras scripsit)

11 / 11 / 11

Hodiernum sexies iteratus unus diem ornat!

Multi sunt in planeta qui hanc fere cogitationem habebunt. Sic accidet ut complures multifariam de praesenti tempore semel cogitent. Maxime gaudemus hoc fieri in mundo nostro, cum multi nostrum de praeterito tempore saepe aut de futuro meditentur, rarius autem animum intendant in res praesentes.

Sunt etiam qui stultissima praedicatione adfirmant finem mundi hunc diem laturum esse. Eheu! Nugas propheticas, ut videtur, hollywoodienses non vitabimus, quoniam pellicula cinematographica nobis datur appellata “11/11/11” promittens et copiosum sanguinem et taedium maximum...

Nobis autem hic dies non dabit occasionem cogitandi de diabolis aut de fine mundi, sed de Domo nostra pulcherrima. Minutam parvulam tibi cedas. Taceat animus, videat  ereptis cogitationibus, rideat  rem tam mirabilem spectans:

(Nogueras scripsit)